Zorgen voor je naaste

Zorgen betekent ook: afscheid nemen

Mantelzorger worden gebeurt vaak zonder dat je het doorhebt. Je groeit erin. Uit liefde, verantwoordelijkheid of omdat er simpelweg niemand anders is. En hoewel je dat met hart en ziel doet, kunnen er gevoelens meespelen waar je niet over praat. Verdriet, gemis, schuld, boosheid. Want hoe rouw je om iemand die er nog is?

"Wat veel mantelzorgers ervaren, noemen we levend verlies: rouw zonder dat iemand overleden is."

Alles verandert, en jij verandert mee

Misschien zorg je voor je moeder, die altijd alles voor je regelde, maar nu afhankelijk is van jou. Of voor je partner bij wie je langzaam stukjes persoonlijkheid verliest door een aandoening zoals dementie of Parkinson. Wat ooit vanzelfsprekend was, is dat niet meer. Rollen draaien om, herinneringen verdwijnen. En het raakt je dieper dan je misschien durft toe te geven.

Het verlies dat geen naam krijgt

Wat veel mantelzorgers ervaren, noemen we levend verlies: rouw zonder dat iemand overleden is. Je rouwt om hoe het was. Om plannen die je had. Om het ‘wij’ dat steeds een beetje verandert. Je verliest je vanzelfsprekendheid, je toekomstbeeld, soms zelfs een deel van jezelf. En dat gevoel komt telkens terug, elke keer als de situatie verslechter t of iets niet meer gaat zoals vroeger. Er is een prachtige verdiepende uitleg over dit onderwerp te vinden op de website van MantelzorgNL. Zij noemen het rouw door levend verlies en dat is precies wat veel mantelzorgers diep van binnen herkennen. 

Lees het artikel op MantelzorgNL

Het raakt ook jouw leven

Mantelzorgen vraagt veel. Soms meer dan je ooit dacht aan te kunnen. Je werk, je sociale leven, je gezin; het komt allemaal in een ander daglicht te staan. De wereld draait door, maar jouw leven lijkt stil te vallen. En daar mag je verdrietig over zijn. Het betekent niet dat je faalt of ondankbaar bent. Het betekent simpelweg dat je mens bent.

En waar blijf jij?

In de zorg voor de ander verlies je soms jezelf uit het oog. Maar ook jouw gevoelens, grenzen en behoeften doen er toe. Rouwen om wat je verliest, in je naaste, maar ook in jezelf, is geen zwakte. Het is een manier om ruimte te maken. Voor verwerking, voor veerkracht, voor nieuwe vormen van verbinding. 

Samen dragen is minder zwaar

Je hoeft het niet alleen te doen. Of je nu behoefte hebt aan erkenning, een goed gesprek of gewoon iemand die even luistert er is hulp. Praat erover. Met een vriend, een professional of met ons. Wil je sparren, je verhaal delen of gewoon even ventileren?

Neem gerust contact op 085 049 88 98, we luisteren graag.